Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καλοί ακροατές. Σίγουρα, όλοι μας έχουμε ζήσει κάποια στιγμή που ο άνθρωπος απέναντί μας έμοιαζε να μην ακούει καν τι του λέμε και να είναι εντελώς στον κόσμο του. Αν φοβάσαι κι εσύ ότι γίνεσαι τέτοιος, διάβασε παρακάτω τι πρέπει να σταματήσεις να κάνεις.

Επειδή όλοι έχουμε ανάγκη κάποιον να μας ακούσει μερικές φορές.

Μην ακούς επειδή είναι ευγενικό

Ναι, όταν έχεις έναν άνθρωπο απέναντί σου που μιλάει, είναι αγενές να τον διακόψεις ή να του ζητήσεις να σταματήσει να μιλάει. Ναι, ακόμα κι αν δεν σε αφορά καν το θέμα. Δεν είναι πρέπον να πεις σε κάποιον «Συγγνώμη, αλλά δε με νοιάζει. Σταματάς λιγάκι;» Αυτό όμως δεν σημαίνει πως απλά μπλοκάρεις τον θόρυβο μέχρι να σταματήσει. Άκου τι έχουν να σου πουν οι άλλοι. Όλο και κάτι θα μάθεις. Ίσως βρεις και κόσμο που σκέφτεσαι παρόμοια με εσένα και γίνετε φίλοι.

Μην σκέφτεσαι μόνο τα δικά σου

Όταν μπαίνεις στην διαδικασία να κάνεις μια κουβέντα, σίγουρα έχεις μια άποψη. Ο στόχος δεν είναι να υπερασπιστείς τυφλά αυτή την άποψη, αλλά να μάθεις κάτι καινούριο, μια διαφορετική οπτική γωνία, ίσως. Αυτά τα πράγματα σου ανοίγουν τους ορίζοντες, αλλά αν προσπαθείς να κατευθύνεις τις κουβέντες ώστε να περιστρέφονται μόνο γύρω απ’ τις απόψεις σου ή από θέματα που σε αφορούν, δεν θα μάθεις και πολλά.

Μην ντρέπεσαι να κάνεις ερωτήσεις

Υπάρχει ένας χρυσός κανόνας: Δεν υπάρχουν χαζές ερωτήσεις. Και αν νιώθεις ότι πας να κάνεις μια χαζή ερώτηση, πες με όλη σου την ειλικρίνεια, «Συγγνώμη, ρε παιδιά, αλλά δεν γνωρίζω». Δεν γίνεται να τα γνωρίζεις και όλα. Και σίγουρα δεν θα τα μάθεις αν δεν ρωτάς.

Μην υπερκαλύπτεις την συζήτηση

Θα έρθει η σειρά σου να είσαι ο πρωταγωνιστής του διαλόγου. Αλλά όταν ένα άτομο έχει ανάγκη να ξεφορτώσει από πάνω του μερικά πράγματα, καλύτερα να παραμείνεις σαφής και λακωνικός. Και, προς θεού, μην αρπάζεις την παραμικρή ευκαιριά για να συνδέσεις την κουβέντα με κάποιο δικό σου πρόβλημα. Σε κανέναν δεν αρέσει αυτό.

Μην διακόπτεις

Προφανές, αλλά τίποτα δεν χάνουμε να το πούμε ακόμα μια φορά. Είναι τόσο βασικός κανόνας, που αξίζει την δική του παράγραφο.

Μην σκέφτεσαι τι θα απαντήσεις μετά

Πολλές φορές, ειδικά σε συζητήσεις που θα υπάρξει κάποια διαφωνία, κάποια ένταση, αυτό έχει την τάση να εμφανίζεται. Να προσπαθείς να σκεφτείς κάτι έξυπνο για να πεις μετά και να κολλήσεις στον τοίχο τον συνομιλητή σου, αντί να δεις την γενικότερη εικόνα αυτών που σου λέει. Από την άλλη μεριά, όταν κάποιος άνθρωπος σου λέει τον πόνο του κι εσύ στο κεφάλι σου αντί να ακούς και να μοιράζεσαι λίγη απ’ την μιζέρια του (επειδή αυτό θέλουμε όλοι όταν λέμε τον πόνο μας, να τον φορτώσουμε για πέντε λεπτά κάπου αλλού), σκέφτεσαι όμορφους και ψαγμένους τρόπους να πεις «Έλα, όλα θα πάνε καλά» (επειδή, ξανά, όλοι εν τέλει αυτό θέλουμε να ακούσουμε, σε καμία εξυπνακίστικη παραλλαγή)... ε, τότε δεν δίνεις και πολλή σημασία σ’ αυτόν που σου μιλάει.