Οι επιζώντες του καρκίνου που ασκούνταν ακόμη και σε μικρές ποσότητες μείωσαν τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με τον καρκίνο, ανέφεραν ερευνητές στις 17 Φεβρουαρίου στο JAMA Network Open.

Ο κίνδυνος μειώθηκε ακόμη περισσότερο μεταξύ των ασθενών που πέτυχαν υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας.

Επιπλέον, οι ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα και του ορθού που άρχισαν να ασκούνται μόνο μετά τη διάγνωσή τους κατέληξαν να έχουν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Τα αποτελέσματα «μπορεί να παρακινήσουν τους επιζώντες του καρκίνου να γίνουν όσο το δυνατόν πιο δραστήριοι μετά τη διάγνωση, ακόμη και αν δεν ήταν δραστήριοι πριν», κατέληξε η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την Erika Rees-Punia, της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας.

Για τη νέα μελέτη, οι ερευνητές συγκέντρωσαν δεδομένα από έξι έρευνες μεγάλης κλίμακας, παρακολουθώντας περισσότερους από 17.000 επιζώντες καρκίνου με μέσο όρο ηλικίας τα 67 έτη.

Περίπου το 49% των επιζώντων είχε διαγνωστεί με καρκίνο πρώιμου ή μεσαίου σταδίου, ανέφερε η μελέτη. Οι επιζώντες από καρκίνο της ουροδόχου κύστης (24%), του ενδομητρίου (22%) και του πνεύμονα (18%) αντιπροσώπευαν περισσότερους από τους μισούς ασθενείς.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οποιαδήποτε ποσότητα σωματικής δραστηριότητας μείωσε τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο κατά 33% για ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης, 38% για ασθενείς με καρκίνο του ενδομητρίου και 44% για άτομα με καρκίνο του πνεύμονα.

Καθώς τα επίπεδα άσκησης αυξάνονταν, ο κίνδυνος θανάτου μειώθηκε για πολλούς τύπους καρκίνου, διαπίστωσαν οι ερευνητές.

Και σε σύγκριση με τους επιζώντες που δεν ασκούνταν πριν ή μετά τη διάγνωση, οι επιζώντες από καρκίνο του πνεύμονα και του ορθού είχαν 42% και 49% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου εάν ξεκινούσαν γυμναστική, έδειξε η μελέτη.

Ωστόσο, οι δραστήριοι άνθρωποι που σταμάτησαν να γυμνάζονται μετά τη διάγνωση του καρκίνου δεν έδειξαν σημαντικά μειωμένο κίνδυνο θανάτου, σύμφωνα με τους ερευνητές.

«Η σωματική δραστηριότητα έχει σημαντικό όφελος για τους ασθενείς με καρκίνο σε οποιοδήποτε στάδιο της πορείας τους με τον καρκίνο», δήλωσε σε δελτίο τύπου η Δρ. Σούζαν Μάλτσερ. Είναι αντιπρόεδρος φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης στην Ιατρική Σχολή Zucker στο Γιούνιοντεϊλ της Νέας Υόρκης και διευθύντρια του Προγράμματος Αποκατάστασης Καρκίνου στο Northwell Health στο Χέμπστεντ της Νέας Υόρκης.

«Γνωρίζουμε ότι πριν ξεκινήσουν τη θεραπεία, κατά τη διάρκεια και μετά  τη  θεραπεία και εφ' όρου ζωής, η σωματική δραστηριότητα και η άσκηση έχουν σημαντικό αντίκτυπο όχι μόνο στην ευημερία τους, αλλά πολλές φορές και στην πορεία του καρκίνου τους», δήλωσε η Maltser, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να καταπολεμήσουν την ευθραυστότητα που συνοδεύει τον καρκίνο, είπε.

«Μετά από θεραπείες για τον καρκίνο, χάνεται μυϊκή μάζα από πολύ λίγη δραστηριότητα, επομένως η ανάπτυξη αυτής της μυϊκής μάζας είναι σημαντική», δήλωσε.

Οι ασθενείς με καρκίνο έχουν επίσης πολύ συγκεκριμένες βλάβες, ανάλογα με τον καρκίνο τους, είπε.

«Για παράδειγμα, ασθενείς με καρκίνο του μαστού μερικές φορές δυσκολεύονται με την κίνηση του ώμου», εξήγησε η Maltser. «Οι ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα μπορεί να έχουν δυσκολία στην αναπνοή. Οι ασθενείς με σάρκωμα των κάτω άκρων έχουν κακό μυϊκό τόνο. Επομένως, η ανασύσταση σε ό,τι «χτυπήθηκε» είναι πραγματικά σημαντική».

Όσοι ασκούνται ήδη θα πρέπει να συνεχίσουν, πρόσθεσε.

«Και για όσους ασκούνται, έχουμε επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία που δείχνουν ότι αυτό που κάνουν είναι πραγματικά σημαντικό και απλώς  να το συνεχίσουν», κατέληξε η Maltser.

Πηγές:
JAMA Network Open.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Πώς αλλάζουν μύτη και αυτιά όσο μεγαλώνουμε
PIF: Η φαρμακευτική καινοτομία υπό ασφυκτική πίεση
Γρίπη πτηνών H5N1: Δοκιμάζεται ευρέος φάσματος αδρανοποιημένο εμβόλιο