Οι προσδοκίες των ασθενών φαίνεται ότι παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης, σύμφωνα με νέα πειραματική μελέτη επιστημόνων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αμβούργου-Έπεντορφ (UKE).

Η έρευνα δείχνει ότι ασθενείς που εμφανίζουν ισχυρότερη αντίδραση σε εικονικές (placebo) θεραπείες βραχυπρόθεσμα, ωφελούνται επίσης περισσότερο από την πραγματική αντικαταθλιπτική θεραπεία μακροπρόθεσμα.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό "Translational Psychiatry", προσφέρουν σημαντικές ενδείξεις για το πώς οι θεραπείες θα μπορούσαν στο μέλλον να γίνουν πιο εξατομικευμένες και αποτελεσματικές.

"Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι προσδοκίες επηρεάζουν βασικές διεργασίες της συναισθηματικής επεξεργασίας", δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης, Στέφανι Μπράσεν, από το Ινστιτούτο Συστημικών Νευροεπιστημών του UKE. "Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την κατάθλιψη, όπου οι αρνητικές γνωστικές παραμορφώσεις παίζουν κεντρικό ρόλο".

Στη μελέτη συμμετείχαν 61 ασθενείς με κατάθλιψη. Οι ερευνητές τούς παρουσίασαν μέσω βίντεο ότι ένα ρινικό σπρέι οξυτοκίνης (γνωστής και ως "ορμόνη της αγάπης") θα μπορούσε να βελτιώσει τη διάθεσή τους. Στην πραγματικότητα, το σπρέι περιείχε μόνο φυσιολογικό ορό.

Οι συμμετέχοντες έλαβαν το σπρέι δύο φορές μέσα σε μία εβδομάδα και κάθε φορά ενημερώνονταν – ψευδώς – ότι είχαν λάβει είτε οξυτοκίνη είτε εικονικό διάλυμα.

Στη συνέχεια, 45 από αυτούς ξεκίνησαν κανονική αντικαταθλιπτική φαρμακευτική αγωγή και παρακολουθήθηκαν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η απλή προσδοκία βελτίωσης είχε μετρήσιμες επιδράσεις. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν καλύτερη διάθεση και επεξεργάζονταν τα συναισθηματικά ερεθίσματα πιο θετικά. Για παράδειγμα, ουδέτερες εκφράσεις προσώπου συχνότερα ερμηνεύονταν ως φιλικές.

Επιπλέον, όσο ισχυρότερες ήταν οι θετικές προσδοκίες για τη θεραπεία, τόσο μεγαλύτερη ήταν η βελτίωση των συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια της αντικαταθλιπτικής αγωγής.

Εντυπωσιακό εύρημα της μελέτης ήταν ότι η αντίδραση στο εικονικό φάρμακο μπορούσε να προβλέψει το πόσο ισχυρά θα επηρέαζαν οι προσδοκίες τη μετέπειτα θεραπευτική πορεία.

"Δείξαμε ότι η ευαισθησία στις προσδοκίες αποτελεί μια σταθερή ιδιότητα που εμφανίζεται σε διαφορετικά πλαίσια", ανέφερε η Μπράσεν. "Οι προσδοκίες δεν είναι απλώς ένα δευτερεύον στοιχείο της θεραπείας, αλλά βασικός μηχανισμός δράσης".

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα ευρήματα θα μπορούσαν στο μέλλον να βοηθήσουν στην καλύτερη προσαρμογή των θεραπειών σε κάθε ασθενή, ενισχύοντας σκόπιμα τις θετικές προσδοκίες και βελτιώνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα των υπαρχουσών αντικαταθλιπτικών παρεμβάσεων.

Πηγές:
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αμβούργου-Έπεντορφ

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Θεραπευτική φωτογραφία: όταν δύο φορείς συνεργάζονται για τη φροντίδα παιδιών και οικογενειών
ΠΑΣΠΑΜΑ για το πληροφοριακό σύστημα αιμοδοσίας: Από τον εθνικό σχεδιασμό στην αμφισβητούμενη ανατροπή
'Εμπολα: Συνεργασία ΕΜΑ με αφρικανικές ρυθμιστικές αρχές για αντιμετώπιση της επιδημίας