Ένα καθαρά βαλκανικό μοντέλο έχει η Ελλάδα στις ανάγκες που καλύπτουν τα νοικοκυριά με το εισόδημά τους.

Οι Έλληνες, μαζί με τους Βούλγαρους και τους Σέρβους, διαθέτουμε τα περισσότερα χρήματα σε είδη διατροφής.

Τα καταναλωτικά πρότυπα διαφέρουν στην Ιταλία και την Ισπανία, όπου οι υψηλότερες δαπάνες αφορούν τη στέγαση και στο Ηνωμένο Βασίλειο τις μεταφορές και τη στέγαση.

Τα παραπάνω προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από την έρευνα οικογενειακών προϋπολογισμών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το 2017.

Από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ προκύπτει πως η χώρα μας έχει τεράστιο έλλειμμα σε δημόσιες πληρωμές για υπηρεσίες, όπως η Υγεία και η Παιδεία, το οποίο καλούνται να καλύψουν τα νοικοκυριά.

Οι δαπάνες για εκπαίδευση κυμαίνονται στο 0,6% του μέσου προϋπολογισμού των νοικοκυριών στην Ιταλία και είναι υπερτριπλάσιες στην Ελλάδα (3,2%).

Η Ελλάδα και η Βουλγαρία καταγράφουν τη μεγαλύτερη ιδιωτική δαπάνη για την Υγεία, 7,3% και 7,1% του μέσου προϋπολογισμού των νοικοκυριών, αντίστοιχα.

Τα ελληνικά νοικοκυριά δεν έπαψαν να πληρώνουν μεγάλα ποσά για την περίθαλψη των μελών τους, ούτε στα χρόνια της κρίσης. Το 2008, διέθεταν το 6,7% του εισοδήματός τους, ποσοστό που υποχώρησε το 2012 στο 5,8%, για να φτάσει πέρυσι στο 7,3%.

Η ετήσια διακύμανση των πληρωμών για Υγεία στα χρόνια της κρίσης στην Ελλάδα έχει ως εξής:

  • 2008: 6,7%
  • 2010: 6,4%
  • 2012: 5,8%
  • 2014: 7,3%
  • 2015: 7,6%
  • 2016: 7,4%
  • 2017: 7,3%

Η έρευνα οικογενειακών προϋπολογισμών δείχνει πως η μεγαλύτερη αύξηση στις πληρωμές των νοικοκυριών παρατηρήθηκε από το 2008 στα είδη διατροφής (4 μονάδες), στη στέγαση (2,3), στην Υγεία (0,6) και στην Παιδεία (0,1).

Αντίθετα, μείωση κατά 2,4 μονάδες καταγράφηκε στα ποσοστά της δαπάνης για είδη ένδυσης και υπόδησης.

Διατροφή

Την περίοδο 2013 έως 2017, το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών επί του συνολικού οικογενειακού προϋπολογισμού αφορά σε είδη διατροφής και κυμαίνεται στο 20,4% το 2013, όπως και το 2017.

Την ίδια περίοδο, παρατηρείται συνεχής μείωση των δαπανών για διαρκή αγαθά, ως ποσοστό επί του οικογενειακού προϋπολογισμού: από 5,6% το 2013, σε 4,4% το 2017, καθώς και των διαφόρων αγαθών και υπηρεσιών από 9,3% το 2013 σε 8,8% το 2017.

Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε αγροτικές περιοχές δαπανούν κατά μέσο όρο 1.165,81 ευρώ μηνιαίως, ενώ αυτά που διαμένουν σε αστικές περιοχές 1.477,79 ευρώ. Επομένως, τα νοικοκυριά που διαμένουν σε αγροτικές περιοχές δαπανούν, κατά μέσο, όρο 21,1% λιγότερο από τα νοικοκυριά που διαμένουν σε αστικές περιοχές.

Η μεγαλύτερη μέση μηνιαία δαπάνη αφορά σε είδη διατροφής και ακολουθούν οι δαπάνες για στέγαση, μεταφορές, ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφενεία.

Μείωση

Όλες οι μελέτες που έχουν βγει τα τελευταία χρόνια, επιβεβαιώνουν πως (και) ο τομέας της Υγείας υποχρηματοδοτείται από το ελληνικό κράτος και το κενό καλύπτουν, με ίδιες πληρωμές, τα νοικοκυριά.

Τα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) αποκαλύπτουν μείωση κατά 2% της δαπάνης κράτους και ασφαλιστικών Ταμείων την περίοδο 2015 – 2016, σε πραγματικούς όρους, έναντι αύξησης 8,1% την περίοδο 2014 – 2015.

Ελάχιστες χώρες – μέλη του Οργανισμού παρουσιάζουν υποχώρηση στη δημόσια χρηματοδότηση το επίμαχο διάστημα και σε πολύ πιο χαμηλό επίπεδο: Μεξικό (0,7%), Ηνωμένο Βασίλειο (0,5%), Βέλγιο και Λετονία (0,3%).

Σύμφωνα με τους αναλυτές του ΟΟΣΑ, την περίοδο 2015 – 2016 η Ελλάδα εμφανίζει μείωση 0,7%, σε πραγματικούς όρους και κατά κεφαλήν, των συνολικών δαπανών Υγείας, έναντι αύξησης κατά 6% την περίοδο 2014 – 2015.

Είναι, μάλιστα, η μόνη από τις 34 χώρες του σχετικού πίνακα, η οποία καταγράφει μείωση των συνολικών δαπανών για την περίθαλψη των πολιτών της...

Κομισιόν

Στο ίδιο πνεύμα κινείται και προηγούμενη καταγραφή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην οποία επισημαίνεται πως η οικονομική κρίση εξακολουθεί να επιδρά αρνητικά στο σύστημα Υγείας.

Η κατά κεφαλή δαπάνη μειώθηκε από 2.287 ευρώ το 2009 σε 1.650 ευρώ το 2015 (μείωση 28%), η οποία κατατάσσει την Ελλάδα αρκετά χαμηλά σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Οι δημόσιες δαπάνες αντιστοιχούν στο 5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) σε σχέση με το 7,2% που είναι ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αντιπροσωπεύουν μόλις το 59% των συνολικών δαπανών για την Υγεία.