Nέα έρευνα του Durham University δείχνει ότι ο τρόπος που οι γονείς διδάσκουν και ενθαρρύνουν τα μωρά τους να βοηθούν παίζει  σημαντικό ρόλο στο πώς η συμπεριφορά βοήθειας αναπτύσσεται και ότι αυτές οι προσεγγίσεις ποικίλλουν μεταξύ πολιτισμών.

Η μελέτη, στο Developmental Psychology, παρακολούθησε  273 μωρά και τις μητέρες τους στη Βρετανία και την Ουγκάντα (αστικές και αγροτικές περιοχές).

Εξέτασε πόσο νωρίς προκύπτει η συμπεριφορά βοήθειας και πώς την υποστηρίζουν οι μητέρες στην καθημερινότητά τους.

Μωρά έλαβαν μέρος σε 2 τύπους καθηκόντων. Σε μια η αυθόρμητη βοήθεια μετρήθηκε χωρίς απαιτήσεις, επιτρέποντας στους ερευνητές να διαπιστώσουν αν τα μωρά θα βοηθούσαν μονα τους.

Στη δεύτερη παρατηρήθηκαν μητέρες που ζητούσαν από τα παιδιά τους να ολοκληρώσουν απλές πράξεις, όπως να  δωρίζουν αντικείμενα, δίνοντας πληροφορίες για το πώς οι γονείς ενεργά καθοδηγούν συμπεριφορές βοήθειας.

Διαπιστώθηκαν σαφείς πολιτισμικές διαφορές  στο γονεικό στυλ. 

Στη Ουγκάντα, οι μητέρες πιο συχνά χρησιμοποιούσαν απευθείας και επίμονες οδηγίες στα μωρά τους- όπως για παράδειγμα ‘’βάλε το μολύβι στο κουτί τώρα’’.

Στη Βρετανία, οι μητέρες ήταν πιο πιθανό να χρησιμοποιούν ενθάρρυνση, εξηγήσεις και γλώσσα που βασίζεται στις επιλογές, όπως ‘’η μαμά χρειάζεται να μπει το μολυβί στο κουτί, μπορείς σε παρακαλώ να βοηθήσεις τη μαμά, καλό κορίτσι’’;

Tα ευρήματα έδειξαν ότι ο πρώτος τρόπος συνδεόταν με υψηλότερα επίπεδα βοήθειας.

Μωρά των οποίων οι μητέρες χρησιμοποιούσαν σαφείς οδηγίες ήταν πιο πιθανό να βοηθούν και αυθόρμητα αλλά και όταν το ζητούσαν άλλοι- κάτι που υποδεικνύει ότι η απευθείας καθοδήγηση είναι αποτελεσματικός τρόπος υποστήριξης της θετικής για το κοινωνικό σύνολο συμπεριφοράς.

Η μελέτη επίσης βρήκες διαφορές στις πολιτισμικές προσδοκίες των γονέων σχετικά με τη βοήθεια.

Στην Ουγκάντα, το να βοηθά κάποιος είναι αναμενόμενο από μικρή ηλικία και συνδέεται στενά με μοίρασμα καθηκόντων στην καθημερινή ζωή.

Στη Βρετανία, η βοήθεια πιο συχνά θεωρείται ότι αποτελεί ζήτημα προσωπικής επιλογής με μεγαλύτερη έμφαση στην ανεξαρτησία.

Η Zanna Clay δήλωσε ότι η μελέτη δείχνει ότι τα μωρά έχουν δυνατή παρακίνηση να βοηθούν από μικρή ηλικία, άσχετα από το μέρος που μεγαλώνουν.

Ενώ η ενθάρρυνση εκτιμάται ότι υποστηρίζει τη βοήθεια, στον δυτικό πολιτισμό, διαπιστώθηκε στην έρευνα ότι οι σαφείς οδηγίες δρουν καλύτερα. Αυτό ήταν πιο συχνό στην Ουγκάντα όπου το να βοηθούν άλλους τα παιδιά είναι απαραίτητο στην καθημερινότητα.

Η μελέτη δείχνει ότι ενώ τα μωρά παντού έχουν φυσική ικανότητα να βοηθούν τους άλλους, ο τρόπος που αναπτύσσεται αυτή η συμπεριφορά σχηματίζεται από πολιτισμικές αξίες και γονεϊκές πρακτικές.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Μπορεί να μικρύνει το πέος μου;
Προκήρυξη 1.131 θέσεων ειδικευμένων ιατρών ΕΣΥ επί θητεία σε δημόσιες δομές
gMendel: H startup που υπόσχεται έγκαιρη διάγνωση σπάνιων παθήσεων