Η περιοδοντίτιδα συχνά θεωρείται ως μια ασθένεια που περιορίζεται στη στοματική κοιλότητα. Ωστόσο, ολοένα και περισσότερα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η επίδρασή της μπορεί να εκτείνεται πολύ πέρα από το στόμα. Το χρόνιο φλεγμονώδες φορτίο που σχετίζεται με την περιοδοντίτιδα έχει συνδεθεί με διάφορες συστηματικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών παθήσεων και του διαβήτη, ωθώντας τους ερευνητές να διερευνήσουν τον πιθανό ρόλο της στη χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ). Παρόλο που προηγούμενες μελέτες έχουν αναφέρει συσχετίσεις μεταξύ περιοδοντίτιδας και προχωρημένης ΧΝΝ, το κατά πόσον αυτή η σχέση υπάρχει ήδη κατά τα πρώιμα στάδια της νεφρικής δυσλειτουργίας παραμένει λιγότερο σαφές.
Για να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα, ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο Hamburg-Eppendorf, με επικεφαλής τον Δρ. Christian Schmidt-Lauber και την Καθηγήτρια Δρ. Ghazal Aarabi, διεξήγαγαν μια μεγάλη πληθυσμιακή μελέτη που εξέτασε τη σχέση μεταξύ της περιοδοντικής νόσου και των πρώιμων δεικτών νεφρικής δυσλειτουργίας. Ο Δρ. Schmidt-Lauber εξηγεί το κίνητρο πίσω από τη μελέτη: «Στόχος μας ήταν να αξιολογήσουμε τη σχέση μεταξύ της περιοδοντίτιδας και των δεικτών πρώιμης νεφρικής δυσλειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης της μειωμένης νεφρικής λειτουργίας και της λευκωματουρίας, και να διερευνήσουμε τον πιθανό διαμεσολαβητικό ρόλο των συστηματικών φλεγμονωδών δεικτών». Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στον Τόμο 18 του International Journal of Oral Science, τον Απρίλιο.
Στη μελέτη συμμετείχαν 6.179 συμμετέχοντες από τη Μελέτη Υγείας της Πόλης του Αμβούργου, μια πληθυσμιακή ομάδα στη Γερμανία. Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε λεπτομερή περιοδοντική εξέταση, με τη σοβαρότητα της νόσου να ταξινομείται σύμφωνα με το σύστημα σταδιοποίησης της Αμερικανικής Ακαδημίας Περιοδοντολογίας/Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Περιοδοντολογίας (AAP/EFP) του 2017. Η υγεία των νεφρών αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας τον εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (eGFR) και τον λόγο λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων (uACR), ενώ μετρήθηκαν τα επίπεδα κυκλοφορίας της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης υψηλής ευαισθησίας (hsCRP) και της ιντερλευκίνης-6 (IL-6) για την αξιολόγηση της συμβολής της συστηματικής φλεγμονής.
Η ανάλυση αποκάλυψε μια συνεπή συσχέτιση μεταξύ της χειρότερης περιοδοντικής υγείας και της επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας. Η συχνότητα εμφάνισης σοβαρής περιοδοντίτιδας αυξήθηκε από 14% μεταξύ ατόμων με φυσιολογική νεφρική λειτουργία σε 36% μεταξύ ατόμων με μέτρια μειωμένη νεφρική λειτουργία. Παρόμοιο μοτίβο παρατηρήθηκε και για την λευκωματουρία, με την πιο προχωρημένη περιοδοντική νόσο να γίνεται ολοένα και πιο συχνή καθώς αυξάνονταν τα επίπεδα λευκωματίνης στα ούρα. Οι μετρήσεις της αθροιστικής περιοδοντικής βλάβης, συμπεριλαμβανομένης της κλινικής απώλειας πρόσφυσης και της απώλειας δοντιών, επιδεινώθηκαν επίσης σε όλα τα στάδια της νεφρικής δυσλειτουργίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτές οι συσχετίσεις παρέμειναν μετά την προσαρμογή για σημαντικούς συγχυτικούς παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, ο διαβήτης και το κάπνισμα. Η σοβαρή περιοδοντίτιδα παρέμεινε ανεξάρτητα συσχετισμένη με χαμηλότερο eGFR και υψηλότερο uACR, ενώ η μεγαλύτερη απώλεια κλινικής πρόσφυσης συνδέθηκε τόσο με τη μειωμένη νεφρική λειτουργία όσο και με την αυξημένη λευκωματουρία. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η παρατηρούμενη σχέση δεν είναι απλώς αποτέλεσμα κοινών παραγόντων κινδύνου.
Η συστηματική φλεγμονή φάνηκε να συμβάλλει στη συσχέτιση, αλλά μόνο εν μέρει. Τα επίπεδα της hsCRP και της IL-6 αυξήθηκαν τόσο με την επιδείνωση της περιοδοντικής νόσου όσο και με την επιδείνωση της νεφρικής υγείας. Ωστόσο, οι αναλύσεις έδειξαν ότι η hsCRP αντιπροσώπευε περίπου το 35% της συσχέτισης μεταξύ σοβαρής περιοδοντίτιδας και μειωμένου eGFR, και μόνο περίπου το 10% της συσχέτισης με την λευκωματουρία. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι μπορεί να εμπλέκονται πρόσθετοι βιολογικοί μηχανισμοί, συμπεριλαμβανομένης της μικροβιακής διασποράς από τους περιοδοντικούς ιστούς, της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, του οξειδωτικού στρες και των μεταβολικών αλλοιώσεων.
Συμπερασματικά, η μελέτη παρέχει ισχυρές ενδείξεις ότι η περιοδοντίτιδα σχετίζεται ανεξάρτητα με μειωμένη νεφρική λειτουργία και αυξημένη λευκωματουρία, ακόμη και σε πρώιμα στάδια της ΧΝΝ. Ενώ η συστηματική φλεγμονή φαίνεται να εξηγεί μέρος αυτής της σχέσης, μεγάλο μέρος της συσχέτισης πιθανότατα περιλαμβάνει πρόσθετες βιολογικές οδούς.
Συνολικά, αυτά τα ευρήματα ενισχύουν την αυξανόμενη αναγνώριση ότι η στοματική και η νεφρική υγεία είναι στενά συνδεδεμένες και υπογραμμίζουν τη σημασία της εξέτασης της περιοδοντικής νόσου στο ευρύτερο πλαίσιο της συστηματικής υγείας.
Προσθέστε το iatronet.gr στο DiscoverΕιδήσεις υγείας σήμερα
Πολλαπλή σκλήρυνση: Χαμηλού κόστους θεραπεία φάνηκε το ίδιο αποτελεσματική με τη συνήθη αγωγή
Οι βιοδείκτες ως προϋπόθεση ισότιμης πρόσβασης στην Ιατρική Ακριβείας
Πώς το βιολογικό ρολόι και οι πεποιθήσεις των εργαζομένων επηρεάζουν τη συνεργασία στη δουλειά