Αν και η συνήθης μέθοδος στην οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι η αφαίρεση του οργάνου, κλινική έρευνα σε ενήλικες ασθενείς με οξεία σκωληκοειδίτιδα αποκάλυψε ότι η αγωγή με αντιβιοτικά μπορεί να είναι το ίδιο αποτελεσματική.

Η επικεφαλής της έρευνας. Dr Jeanette Hansson, δήλωσε ότι ορισμένοι ασθενείς είναι τόσο άρρωστοι, που η εγχείρηση είναι απολύτως απαραίτητη αλλά το 80% όσων μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιβίωση αναρρώνουν και επιστρέφουν στην υγεία.

Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘World journal of surgery’, πραγματοποιήθηκε από το Sahlgrenska University Hospital στο Γκέτεμποργκ, από τον Μάιο 2009 έως τον Φεβρουάριο 2010.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας, 558 ασθενείς νοσηλεύτηκαν λόγω οξείας σκωληκοειδίτιδας. Ποσοστό 80% από αυτούς έλαβαν αντιβιοτικά ως θεραπεία πρώτης γραμμής και 20% υποβλήθηκαν σε εγχείρηση ως θεραπεία δεύτερης γραμμής.

Οι ασθενείς αντιμετωπίστηκαν με συνδυασμό piperacillin και tazobactam και στη συνέχεια έλαβαν για 9 ημέρες εξωνοσοκομειακά, ciprofloxacin και metronidazole.

Ποσοστό 74% ασθενών με αντιβίωση ανάρρωσαν, ενώ 23% υποβλήθηκαν ακολούθως σε εγχείρηση λόγω της αποτυχίας της αρχικής αγωγής με αντιβίωση. Ο κίνδυνος υποτροπής σε διάστημα 12 μηνών, αγωγής με αντιβιοτικά ήταν 10 έως 15%.

Η Dr Hansson, ελπίζει να μπορέσει να τεκμηριώσει τον κίνδυνο υποτροπής μακροπρόθεσμα και να μελετήσει αν οι υποτροπές μπορούν επίσης να αντιμετωπιστούν με αντιβιοτικά.

Κατέληξε ότι είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι οι έρευνές της δείχνουν ότι ασθενείς που χρειάζονται εγχείρηση λόγω υποτροπών ή επειδή δεν επέδρασαν τα αντιβιοτικά δεν αντιμετωπίζουν κίνδυνο πρόσθετων επιπλοκών σε σχέση με όσους εγχειρίστηκαν εξ αρχής.