Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι για όσους ανθρώπους ανακάλυψαν πως απολαμβάνουν το τρέξιμο μέσα στην καραντίνα, μάλλον άλλοι τόσοι παράτησαν εντελώς τη γυμναστική μόλις έκλεισαν τα γυμναστήρια. Πολλοί από εμάς απλώς σταματήσαμε να γυμναζόμαστε τακτικά και έχουμε δει τα αποτελέσματα ενός χρόνου... καθισιού.

Πέρα από τα προφανή αποτελέσματα που έχει αυτό στη φυσική μας κατάσταση, επηρεάζει και σε τεράστιο βαθμό την ψυχολογία μας. Για άτομα που πήγαιναν τακτικά στο γυμναστήριο, η πανδημία δεν ήταν και η καλύτερη περίοδος, καθώς το γυμναστήριο επιτελεί και μερικούς ακόμα σκοπούς πέραν της γυμναστικής.

Είναι ένα μέρος που βλέπουμε κόσμο, συνεπώς "φορτίζουμε" και τις κοινωνικές μας μπαταρίες, ενώ για πολλούς θαμώνες είναι συνηθισμένο να έχουν κάποιον άλλον άνθρωπο που γνώρισαν εκεί και συνήθως πηγαίνουν ίδιες ώρες και γυμνάζονται παρέα. Υπάρχει η ψυχολογική ασφάλεια ότι γυμναζόμαστε σε ένα μέρος που έχει μέσα ειδικούς, συνεπώς ό,τι κι αν πάει στραβά, θα αντιμετωπιστεί άμεσα. Επιπλέον, το γυμναστήριο ως μέρος που συνδυάζει κάθε μορφή γυμναστικής που χρειαζόμαστε (βάρη, ποδήλατο ή διάδρομος μέχρι τροχαλίες και σάκοι του μποξ) αποτελεί και έναν προορισμό που βάζουμε στο πρόγραμμα της ημέρας μας, βοηθώντας μας να έχουμε μια πιο υγιή ρουτίνα. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί άνθρωποι που αγαπούσαν τη γυμναστική το βρίσκουν πολύ δύσκολο να την κάνουν στο σπίτι.

Το ζήτημα είναι να επανέλθουμε σιγά-σιγά στην παλιά μας ρουτίνα. Και να γνωρίζουμε ποια πράγματα πρέπει να προσέχουμε, για να το κάνουμε σωστά και με ασφάλεια. Επειδή, προφανώς, οι αντοχές μας είναι σαφώς μειωμένες.

Δεν περιμένουμε θαύματα

Με τα πιο απλά λόγια που μπορούμε να το πούμε: Μετά από έναν χρόνο αποχής από την γυμναστική, σίγουρα θα είμαστε λιγότερο δυνατοί. Δεν θα μπορούμε να σηκώνουμε τα ίδια βάρη. Δεν θα μπορούμε να κάνουμε τις ίδιες επαναλήψεις. Θα πρέπει να προσαρμόσουμε το πρόγραμμά μας αναλόγως. Και να χαιρόμαστε, βέβαια, με κάθε σκαλοπάτι που ανεβαίνουμε για να επανέλθουμε στην προηγούμενη κατάσταση. Θα σας εκπλήξει πόσο γρήγορα θυμάται ο οργανισμός μας τις καλές συνήθειες.

Το κάνουμε με ασφάλεια

Ακριβώς επειδή οι αντοχές μας είναι μειωμένες και δεν είμαστε και απόλυτα σίγουροι πού βρίσκονται τα όριά μας, είναι λίγο επικίνδυνο να το παρακάνουμε. Μικρά και ασφαλή βήματα, ακόμα κι αν μερικές φορές νιώθουμε άσχημα πράγματα. Όπως οργή επειδή κάποτε είχαμε καλύτερες επιδόσεις ή ανία επειδή ανυπομονούμε να ξαναφτάσουμε εκεί. Στο πρώτο σοβαρό σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά, ή αν υπάρξει ξαφνικός πόνος, σταματάμε αμέσως. Και δεν ξεχνάμε να ξεκουραζόμαστε αρκετά. Η αντοχή μας θα αυξηθεί σύντομα.

Δεν χάνουμε την όρεξή μας

Όπως είναι λογικό, τα αποτελέσματα δεν θα γίνουν άμεσα ορατά. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως πολύ νωρίτερα από τη γράμμωση θα έρθει η αίσθηση ότι το σώμα μας είναι πιο δυνατό και η συνειδητοποίηση ότι πράγματα της καθημερινότητας έχουν γίνει πιο εύκολα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε - για παράδειγμα, το να ανεβαίνουμε σκάλες.

Διώχνουμε τυχόν κακές συνήθειες

Λίγο η καραντίνα, λίγο η πιο καθιστική ζωή, είναι πιθανό να έχετε αναπτύξει ή ξαναθυμηθεί κάποια κακή σας συνήθεια. Είτε αυτή η συνήθεια λέγεται κάπνισμα, αλκοόλ, κακό φαγητό ή κάποιο ναρκωτικό (τεράστια αύξηση έδειχναν τα λύματα κατά την καραντίνα). Το ζήτημα είναι πως αυτές οι συνήθειες, όσο και αν εκείνη τη στιγμή σάς βοηθούν να νιώσετε καλύτερα ψυχολογικά, είναι ένα όχι και τόσο αποτελεσματικό τσιρότο για το πρόβλημα, όχι λύση.