Ένα ταξίδι στον Άρη μπορεί να είναι πιο εφικτό από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως, σύμφωνα με μια νέα μελέτη με επικεφαλής τα Northwestern Medicine, UT Southwestern και UT Houston, η οποία παρακολούθησε την καρδιακή λειτουργία 13 αστροναυτών κατά τη διάρκεια περίπου έξι μηνών αποστολών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Ένα σημαντικό ερώτημα που αντιμετωπίζει η NASA στο σχέδιό της να στείλει αστροναύτες στον κόκκινο πλανήτη είναι το κατά πόσον το καρδιαγγειακό τους σύστημα θα μπορούσε να χειριστεί τη μετάβαση από την έλλειψη βαρύτητας στις διαστημικές πτήσεις (γνωστή ως μικροβαρύτητα) στην άφιξη σε έναν πλανήτη όπου η βαρύτητα είναι περίπου kat;a το ένα τρίτο ισχυρή όσο στη Γη.

Η νέα μελέτη διαπίστωσε ότι οι αστροναύτες προσαρμόστηκαν καλά στη μικροβαρύτητα κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης - χάρη στις έντονες καθημερινές προπονήσεις - και δεν εμφάνισαν σημαντικά σημάδια καρδιαγγειακής καταπόνησης υπό προσομοιωμένη βαρύτητα του Άρη κατά την επιστροφή τους από το διάστημα.

«Με τα ευρήματά μας, υπάρχει πλέον λόγος να πιστεύουμε ότι θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στον Άρη, να φτάσουμε εκεί και να εργαστούμε στην επιφάνεια του Άρη», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Τζέιμς Τόμας, καθηγητής ιατρικής στο τμήμα καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή Feinberg του Πανεπιστημίου Northwestern.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στο περιοδικό Circulation, είναι η πρώτη που εξετάζει πώς η καρδιά ανταποκρίνεται στην προσομοιωμένη βαρύτητα του Άρη μετά από παρατεταμένη έκθεση στη μικροβαρύτητα.

Άσκηση στο διάστημα

Πολλοί αστροναύτες που επέστρεφαν από προηγούμενες διαστημικές αποστολές αντιμετώπιζαν ζάλη και λιποθυμία όταν σηκώνονταν κατά την επανείσοδό τους σε ένα βαρυτικό περιβάλλον. Αυτή η μετάβαση μπορεί να προκαλέσει απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης, ένα φαινόμενο γνωστό ως ορθοστατική υπόταση. 

Ωστόσο, οι αστροναύτες σε αυτή τη μελέτη ανέχτηκαν σε μεγάλο βαθμό τη μετάβαση χάρη στο καθημερινό τους πρόγραμμα άσκησης. Ακολουθώντας ένα πρόγραμμα της NASA που ονομάζεται Exercise Countermeasures, γυμνάζονταν έως και δύο ώρες την ημέρα, συμπεριλαμβανομένων 30 έως 45 λεπτών άσκησης αντοχής και 60 έως 75 λεπτών προπόνησης αντίστασης.

Photo credit: NASA

«Χάνεις μυϊκή και καρδιακή μάζα όταν βρίσκεσαι σε ένα περιβάλλον χωρίς βαρύτητα, επειδή εργάζεσαι λιγότερο εκεί πάνω», εξήγησε ο Thomas, ο οποίος είναι επίσης καρδιολόγος στο Northwestern Medicine. «Πετάς στον αέρα, κάνεις ένα ελαφρύ χτύπημα με το πόδι σου και μπορείς να πλεύσεις για να πεις γεια στον φίλο σου».

«Για να αντιμετωπιστεί αυτό, η άσκηση είναι ζωτικής σημασίας όταν βρίσκεστε στο διάστημα», πρόσθεσε ο Τόμας.

Καρδιακές σαρώσεις κατά τη διάρκεια διαστημικής πτήσης

Για κάθε αστροναύτη, ο Τόμας και η ομάδα του ανέλυσαν ηχοκαρδιογραφήματα - υπερηχογραφήματα της καρδιάς - πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την αποστολή. Κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης, οι αστροναύτες εκπαιδεύτηκαν να εκτελούν τις σαρώσεις ο ένας στον άλλον κάθε λίγες εβδομάδες, ώστε ο Τόμας και η ομάδα του, πίσω στη Γη, να μπορούν να παρακολουθούν τη λειτουργία και τη δομή της καρδιάς τους με την πάροδο του χρόνου. Η ομάδα του Τόμας περιλάμβανε τον Δρ. Μπέντζαμιν Λεβίν του Ιατρικού Κέντρου Southwestern του Πανεπιστημίου του Τέξας και τον Δρ. Μάικλ Μπάνγκο της Ιατρικής Σχολής McGovern στο UTHealth του Χιούστον.

«Συνήθως ήταν περίπου  3 π.μ. για μένα, επειδή ο διαστημικός σταθμός λειτουργεί με ώρα Γκρίνουιτς», είπε ο Τόμας. «Παρακολουθούσα ζωντανά τις ηχογραφήσεις και προπονούσα τους αστροναύτες σε πραγματικό χρόνο για να βελτιώσουν τις εικόνες».

Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων εβδομάδων της διαστημικής πτήσης, οι αστροναύτες παρουσίασαν μειώσεις στην καρδιακή πλήρωση, στον όγκο παλμού και σε άλλους δείκτες καρδιακής απόδοσης. Με άλλα λόγια, η καρδιά τους αρχικά γέμιζε με λιγότερο αίμα μεταξύ των παλμών και αντλούσε λιγότερο αίμα με κάθε συστολή.

Αλλά αυτή η περίοδος προσαρμογής αποδείχθηκε προσωρινή. Και καθώς η αποστολή προχωρούσε, η καρδιακή πλήρωση και ο όγκος παλμού σταδιακά επανήλθαν στα προ-πτήσης επίπεδα.

Βαρύτητα του Άρη

Για να προσομοιώσουν την άφιξη στον Άρη, η ομάδα μελέτης έδωσε στους αστροναύτες κλίση 22 μοιρών προς τα πάνω από την ξαπλωμένη τους θέση μετά την επιστροφή τους στη Γη. Αυτό είχε ως στόχο να μετατοπίσει το αίμα τους προς το κάτω μέρος του σώματός τους, ώστε να μιμηθεί τη βαρύτητα του Άρη. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η καρδιά των αστροναυτών διαχειριζόταν το προσομοιωμένο αρειανό περιβάλλον με τον ίδιο τρόπο που είχε διαχειριστεί και την όρθια στάση στη Γη πριν από την εκτόξευση.

Ειδήσεις υγείας σήμερα
ΕΟΔΥ: Δύο νέοι θάνατοι ασθενών με λοίμωξη από ιό του Δυτικού Νείλου
Το Ozempic ευνοεί τους τσαγκάρηδες στις ΗΠΑ - Οι Αμερικανοί σφίγγουν το ζωνάρι...
Ανακαλούνται κατεψυγμένα μπιφτέκια κοτόπουλο- εντοπίστηκε σαλμονέλα