Η πολύωρη παραμονή σε καθιστή θέση κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής, όχι μόνο στα αεροπορικά ταξίδια αλλά και στις μεγάλες διαδρομές με τρένο, λεωφορείο ή αυτοκίνητο. Αυτό επισημαίνει το Centrum für Reisemedizin (CRM), Κέντρο Ταξιδιωτικής Ιατρικής με έδρα το Ντίσελντορφ.

Όπως εξηγεί ο καθηγητής Tomas Jelinek, το λεγόμενο "σύνδρομο της οικονομικής θέσης" δεν αποδίδει με ακρίβεια το πρόβλημα. Καθοριστικό ρόλο δεν παίζει ούτε η κατηγορία του εισιτηρίου ούτε το μέσο μεταφοράς, αλλά ο συνδυασμός της παρατεταμένης ακινησίας με τους ατομικούς παράγοντες κινδύνου.

Ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο διατρέχουν άνθρωποι που έχουν εμφανίσει στο παρελθόν φλεβική θρομβοεμβολή, ασθενείς με ενεργό καρκίνο ή σοβαρή παχυσαρκία.

Παράλληλα, σύμφωνα με την κατευθυντήρια οδηγία της Γερμανικής Ένωσης Επιστημονικών Ιατρικών Εταιρειών (AWMF), τον κίνδυνο μπορεί να αυξήσουν η χρήση αντισυλληπτικών που περιέχουν οιστρογόνα, η μεγαλύτερη ηλικία και η εγκυμοσύνη. Πρόσφατες χειρουργικές επεμβάσεις ή τραυματισμοί αποτελούν επίσης επιβαρυντικούς παράγοντες, ιδιαίτερα όταν περιορίζουν την κινητικότητα.

Παρά τη γνωστή συσχέτιση με τα πολύωρα ταξίδια, ένα συμπτωματικό επεισόδιο ταξιδιωτικής θρόμβωσης παραμένει σχετικά σπάνιο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται, αντιστοιχεί περίπου σε ένα περιστατικό ανά 4.656 πτήσεις ή σε 215 περιστατικά φλεβικής θρομβοεμβολής ανά εκατομμύριο ταξιδιώτες.

Ο κίνδυνος αυξάνεται όσο μεγαλώνει η διάρκεια του ταξιδιού. Σε μελέτη που εξέτασε πολύωρες αεροπορικές πτήσεις, οι πτήσεις διάρκειας άνω των 16 ωρών συνδέθηκαν με σχεδόν τετραπλάσιο κίνδυνο σε σύγκριση με μικρότερες πτήσεις.

"Οι υγιείς ταξιδιώτες συνήθως δεν χρειάζεται να φοβούνται μια θρόμβωση εξαιτίας μιας πτήσης μεγάλων αποστάσεων", σημειώνει ο Jelinek. Όταν όμως συνυπάρχουν αρκετοί παράγοντες κινδύνου, η πρόληψη θα πρέπει να σχεδιάζεται εξατομικευμένα.

Οι βασικές προληπτικές εξετάσεις περιλαμβάνουν την επαρκή πρόσληψη υγρών και την τακτική ενεργοποίηση των μυών της γάμπας, για παράδειγμα με απλές κινήσεις των πελμάτων και των αστραγάλων. Συνιστάται επίσης η χρήση άνετων, μη περιοριστικών ρούχων, ενώ καλό είναι να αποφεύγεται η κατανάλωση αλκοόλ.

Για άτομα που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν το σωστό μέγεθος και φοριούνται σωστά.

Αντίθετα, η προληπτική λήψη αντιπηκτικών φαρμάκων δεν αποτελεί γενική σύσταση για τα πολύωρα ταξίδια. Η απόφαση για τη χορήγησή τους, όπως και για τη χρήση ακετυλοσαλικυλικού οξέος (ASS), θα πρέπει να λαμβάνεται εξατομικευμένα από γιατρό.

Όσοι έχουν ισχυρούς ή πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου, όπως ιστορικό θρόμβωσης ή θρομβοφιλία, καλό είναι να ζητούν ιατρική συμβουλή πριν από ένα μεγάλο ταξίδι.

Η επαγρύπνηση, ωστόσο, δεν πρέπει να σταματά με την άφιξη στον προορισμό. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ένα θρομβοεμβολικό επεισόδιο μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και εβδομάδες μετά το τέλος του ταξιδιού.

Μονόπλευρο πρήξιμο στο πόδι, πόνος στη γάμπα, δύσπνοια, πόνος στο στήθος ή ξαφνική πτώση της σωματικής αντοχής αποτελούν προειδοποιητικά συμπτώματα και απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover

Ειδήσεις υγείας σήμερα
Ποιος ελέγχει τους ιδιωτικούς παρόχους υγείας;
CoViD 19: Οι λοιμώξεις του αναπνευστικού συνδέονται με καρδιαγγειακή θνησιμότητα
Τι πρέπει να ρωτήσω τον γιατρό μου για το χειρουργείο του καταρράκτη